turi aarti lai k rakhya vartt c karva chouth

vartt c karva chouth pti khe chah nhi ghalli

ni tadke tadke ban dhan k ajj kidhar nu challi

gusse de vich patni boli la k poora jor

vw tera siaapa karn challi aa tu kyo paoune shoor

nitt sreyaam vikde, bajaara ch rishte

kive sir chad k,canada vekhoo boldi

naal budheya de hon,muteyaara de rishte

saddi kudi mangvao ,asi munde nu langvava ge

edda har roj chapde, akhbara ch rishte

rishte hi rishte ,munda lai lo kudi lai lo

loka sale te laye ,estehara ch reshte

rakhe bebe -bapu 2ve,juaak ghar sambhne nu

jela mithiya ch rulde, satkara de rishte

kde v na bhulne, delhi di 84 vale

bekasoor gardna te ,talvara de rishte

thala cjh sdaoun ch,kdi majhiyaa charaoun

janda thale marvaoun,1 krara de rishte

oh bolno hi hat gae,udhara de rishte

nibhayee a sda sira naal,yaar diya yaariaa

aoukhi vele kamm aoun, yaara de rishte

sanu 1 -2j te ykeen hona chahida

"yaad"kde va tutde etvara de rishte.

bandeya rabb de bandeya de naal pyar kar

ani vich j tanu tarna nhi aounda

kacheya ghadeya te fir na etbaar kar

choti gall vich arth bda ho sakda hai

lambi gall da avve na visthar kar

hva de khulle bulle aoun de vihde vich

avve etta di uchi na diwar kar.

ghar loka de bhann k kho k bandooka

avve majlooma te na attyachar kar.

maaya khamb lga k udd v sakdi hai

dhann dolat da avve na hankar kar

bandeya jabbat ch reh k jina sikh lai tu

yaad avve jivan na bekaar kar.

kise chor daaku nu thagan nhi dena

koyee pa pa minnta j mange udhara

kise v kimat te sajjan nhi dena

koye es te bhave kinne hakk jmave

kadam ehde vall 1 vadhan nhi dena

chup kar k aave ta ji sadke var jave

par lishke je kadke te gajjan nhi dena

satta eh komal aa digg dig k khanda

ehdi aakh cho neer vagan nhi dena

ehnu kajj k rakho eh dudh vangu chitta

ehnu daag kalakh da lagan nhi dena

eh najuk bda hai sishe(mirror) de vangu

pathar ehde te yaad vajjan nhi dena

ਯਰ ਸੁਨੇਹੜਾ ਘੱਲ ਵੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਗੁਜਰੇ

ਨਾ ਆਪ ਆਇਉ ਨਾ ਕੋਈ ਖਤ ਲਿਖਿਆ

ਕੌਨ ਸੁਨੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਵਿਥਿਆ

ਤੇਰੇ ਇਸਕ ਨੇ ਲਾ ਲਏ ਸੱਲ ਵੇ

ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਗੁਜਰੇ

ਯਰ ਸੁਨੇਹੜਾ ਘੱਲ ਵੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਗੁਜਰੇ

ਪਰਦੇਸ ਗਿਉਂ ਵੱਤ ਮੁੱਦਤਾਂ ਲਾਈਆਂ

ਆ ਮਿਲ ਮੈਨੂੰ ਕਮਲੀ ਦੇ ਸਾਈਆਂ

ਮੇਰਾ ਜਾਵੇ ਨਾ ਜੋਬਨ ਢਲ ਵੇ

ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਗੁਜਰੇ

ਯਰ ਸੁਨੇਹੜਾ ਘੱਲ ਵੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਗੁਜਰੇ

ਘੱਲਿਆ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਤੇ ਤੂੰ ਬੈਠਾ ਰਾਵੀ ਮੱਲ

ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੇ ਦੇ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਫੜੀ ਆ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਓਹੋ ਗੱਲ

ਯਰ ਸੁਨੇਹੜਾ ਘੱਲ ਵੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਗੁਜਰੇ

ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ

ਸੁੰਦਰ ਪੁਸਤਕ ਪਸੰਦ ਆਈ ਸੀ

ਜਿਸ ਦੇ ਹਰ ਪੰਨੇ ਚੋਂ

ਨੂਰ ਝਰਦਾ ਸੀ

ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਮਹਿਕ ਦੇ ਅੱਖਰ

ਹੈਸਨ ਮਾਖਿਉਂ ਵੰਡਦੇ

ਪਰ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ

ਧੁਆਖੇਂ ਘਰ ਜਾਣੀ ਵਰਜਿਤ ਸੀ

ਜਦ ਆਪਣਾ ਨਵਾਮ ਘਰ ਬਣਾਵਾਗਾਂ

ਤਾਂ ਏਸ ਨੂੰ ਓਥੇ ਲੈ ਜਾਵਾਗਾਂ

ਉਹ ਕਿਹ ਕੇ ਤੁਰ ਗਿਆ

ਅਤੇ ਉਹ ਓਥੇ ਦੀ ਓਥੇ ਪਈ

ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਿੱਘੀ ਛੁਹ ਨੂੰ

ਉਸ ਦੇ ਪੰਨੇ ਤਰਸਦੇ ਰਹੇ

ਤੇ ਫਿਰ ਆਖਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ

ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲੈਣ ਪਰਤ ਆਇਆ

ਪਰ ਉਸ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਮਾਰੀ ਨੂੰ

ਸਿਉਂਕ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ

ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੰਝੂ ਹੁਣ